وحید حسینی

به یاد شاملو و به کام مردم..

iranianclub — Fri, 24 Jul 2009 11:44:12 GMT

امروز سالروز درگذشت احمد شاملو ست روحش شاد

وطن کجاست که آواز آشنای تو چنین دور می نماید؟
امید کجاست
تا خود جهان به قرار
باز آید؟

هان، سنجیده باش
که نومیدان را معادی مقدر نیست!

معشوق در ذره ذره ی جان ِ توست
که باور داشته ای،
و رستاخیز
در چشم انداز ِ همیشه ی تو
به کار است.
در زیج ِ جُست و جو
ایستاده ی ابدی باش
تا سفر ِ بی انجام ِ ستاره گان بر تو گذر کند،
که زمین
از این گون حقارت بار نمی ماند
اگر آدمی
به هنگام
دیده ی حیرت می گشود.

                                                زیستن
                                                 و ولایت ِ والای انسان بر خاک را
                                                    نماز بردن ؛

زیستن
و معجزه کردن ؛
ورنه
میلاد ِ تو جز خاطره ی دردی بی هوده چیست
هم از آن دست که مرگ ات،
هم از آن دست که عبور ِ قطار ِ عقیم ِ استران ِ تو
از فاصله ی کویری ِ میلاد و مرگ ات؟

مُعجزه کن مُعجزه کن
که مُعجزه
تنها
دستکار ِ توست
اگر دادگر باشی ؛
که در این گستره
گُرگان اند
مشتاق ِ بردریدن ِ بی دادگرانه ی آن
که دریدن نمی تواند. -
و دادگری
معجزه ی نهایی ست.

                                              و کاش در این جهان
                                                    مرده گان را
                                                  روزی ویژه بود.
                                                تا چون از برابر ِ این همه اجساد گذر می کنیم
                                                تنها دستمالی برابر ِ بینی نگیریم :
این پُر آزار
گند جهان نیست
تعفن بی داد است.

و حضور ِ گران بهای ما
هریک
چهره در چهره ی جهان
(این آیینه ای که از بود ِ خود آگاه نیست
مگر آن دَم که در او درنگرند) -

تو
یا من،
آدمی یی
انسانی
هر که خواهد گو باش
تنها
آگاه از دستکار ِ عظیم ِ نگاه خویش -
تا جهان
از این دست
بی رنگ و غم انگیز نماند.
تا جهان
از این دست
پلشت و نفرت خیز نماند .

یکی
از دریچه ی ممنوع ِ خانه
برآن تلّ ِ خشک ِ خاک نظر کن :
آه اگر امید می داشتی
آن خشک سار
کنون این گونه
از باغ و بهار
بی برگ نبود
و آنجا که سکوت به ماتم نشسته
مرغی می خواند.

                                                             نه
                                                            نومید مردم را
                                                                معادی مقدّر نیست.
چاووشی ِ امید انگیز توست
بی گمان
که این قافله را به وطن می رساند.

احمد شاملو (23 تیر 1359)

iranianclub — Wed, 20 May 2009 18:34:46 GMT

تولدم مبارک...

87 تلخ

iranianclub — Sat, 21 Mar 2009 19:46:18 GMT

دوستان کم و بیش بنده رو مورد تفقد قرار داده و از غیاب این نگارنده حقیر در روزهای پایانی سال ۸۷ پرسیده بودند به همین خاطر لازم دیدم تا از روزهای تلخ پایان ۸۷ با شما بگویم روزهایی که اگر چه با آمدن خاتمی و چند اتفاق دیگر به سمت شیرین کامی من امیدوار به آینده میرفت اما به یکباره با از دست دادن یک دوست که از اقوام به نسبت نزدیکم هم به شمار می رفت کامم مثه زهر مار تلخ شد.

درست روز چهارشنبه سوری بود که شبیر که فقط ۲۳ سال داشت پس از چهار سال تحمل درد و رنج بیماری سرطان مارا ترک گفت و به دیار باقی شتافت . خدایش بیامرزد و به خانواده اش صبر عطا فرماید.

همین روزها بود که سید محمد خاتمی هم قهوه قجری را سرکشید و از ما گسست و به کنج عزلت رفت البته من به تصمیمش احترام میذارم حالا دیگه با خیال راحت از کنار انتخابات ۸۷ میگذرم چون دیگه برام هیچ مهم نیست که کی میاد و میره. حالا فقط برام این مهم که ۸۸ رو پرتوان آغاز کنم با امید به اینکه درسم تموم شه و برم بیگاری وطن که همون سربازی باشه! با آرزوی روزهایی پر از عشق و سلا متی برای همه ی شما .

یا مقلب القلوب والبصار

یا مدبر الیل و النهار

یا محول الحول و الحوال

حول حالنا الی احسن الحال

کاش همیشه انتخابات بود!

iranianclub — Sat, 14 Feb 2009 18:36:18 GMT

نامه ی رییس جمهور به وزیر کشور درباره بازنگری در طرح امنیت اجتماعی و توصیه های ایشون درباره پایین کشیدن فتیله ی بگیر و ببند های برو بچه های بسیار زحمتکش (!) ارشاد اونهم بعد از سه سال حمایت قاطع از اقدامات نیروی انتظامی تعجب خیلی هارو بر انگیخته و قلم خیلی هارو هم کوک کرده از جمله قلم آقا پیمان مقدم طنزپرداز روزنامه ی اعتماد ملی رو که قلم بسیار شیوا و زیبایی دارند:

رئیس‌جمهور محترم كشورمان ضمن صدور دستور فعال كردن شورای فرهنگی-اجتماعی جهت برنامه‌ریزی و هماهنگی فعالیت‌های عمومی و حفظ حریم اجتماعی به وزیر كشور، خواهان جلوگیری از اقدامات خشن و تخریب‌كننده شخصیت شهروندان شدند.
ما خدمت آقابزرگ اصولگرایمان معروض داشتیم كه خدا پدر و مادر این انتخابات را ببخشد و بیامرزد. همواره منشاء خیرات و بركات در كشور است. بعد از سپری شدن حدود ۳ سال از طرح امنیت اجتماعی باز هم مگر انتخابات باعث شود كه پرهیز از برخوردهای خشن را گوشزد فرمایند. كاش هر ۶ ماه یكبار انتخابات داشتیم. آقابزرگ قلیان مبارك را چاق فرموده و فرمودند: شما عناصر قلم به دست جوساز زنجیره‌ای اصلا‌ چشم و رو ندارید. خجالت سرتان نمی‌شود. حق‌تان همین است كه این موهای مسخره‌تان را با ماشین ۴، وسط خیابان و در انظار عمومی بتراشند و به گردنتان <لوله‌هنگ> آویزان كنند و دور بگردانند. شماها لیاقت توجه و عنایت دولت نهم را ندارید. بروید با همان اذناب حسین اوباما نسكافه صهیونیستی نستله بخورید و فیلم غیراخلا‌قی <درباره الی...> را تماشا كنید. بروید همان قالیباف و پورمحمدی را بچسبید. طرح <تحول اجتماعی> با همین وضع خیلی هم خوب است. گفتیم: نخست اینكه فرمایشات شما بر سر ما جا دارند اما شما ظاهرا همه چیز را از دریچه تحول می‌بینید؛ طرح امنیت اجتماعی بوده است ظاهرا!
دوم هم اینكه حالا‌ درست است مواضع اخیر جناب پورمحمدی به مذاق سركار خوش نمی‌آید اما ایشان هم فرموده‌اند نستله باید بسته شود. خان‌دایی مستقل ما ناغافل سر رسیده و فرمودند: عجب داستانی شده است. ما هی چرتكه می‌اندازیم و حساب كتاب می‌كنیم كه یك طرح زودبازده را برای تصویب به وزارت كار ببریم اما هر روز اظهارات یكی از مقامات توی دل ما را خالی می‌كند. جناب پورمحمدی، رئیس سازمان بازرسی، فرموده‌اند <انحراف در بنگاه‌های زودبازده بیش از ادعای دولت است.> آقابزرگ در حالی كه نزدیك بود تمام محتویات استكان كمر باریك چای لب‌سوز را روی ما خالی بفرمایند، فریاد برآوردند: دیدید؟ اینها دست بردار نیستند.
هر روز یك بهانه‌ای برای خدشه‌دار كردن خدمات دولت نهم جور می‌كنند. الا‌ن قالیباف از ابتدای سال ۸۵ تاكنون ۱۴۰۰ میلیارد تومان پول و اعتبار برای ساخت ۳۵ كیلومتر مترو دریافت كرده اما تنها ۵/۱۶ كیلومتر مترو ساخته است. اصلا‌ باید همین الا‌ن كار را تعطیل كنند و بروند همان مونوریل را بسازند. هر تنبل نادانی هم بود تا حالا‌ ۲ هزار كیلومتر مترو ساخته بود. خان‌دایی گفتند: آقا ما رفتیم با اجازه! فرمودند: صبح اول وقت كجا به سلا‌متی؟ خان‌دایی پاسخ داد: ورزشگاه؛ برای تماشای بازی قرمز و آبی! آقابزرگ فرمودند: اولا‌ كه نروید آنجا؛ آن ورزشگاه را جناب علی‌آبادی فرموده‌اند برای خوشامد اجانب ساخته شده است. در ثانی مگر كر هستی؟ از صبح یك بند دارند می‌گویند ظرفیت ورزشگاه تكمیل شده است. خان‌دایی فرمودند:‌ ای بابا این كلك‌ها قدیمی شده است. برای اینكه خیلی شلوغ نشود، دروغ مصلحتی عنایت می‌فرمایند. گفتیم: جناب پورمحمدی هم فرموده‌اند <بی‌انضباطی به یك فرهنگ غالب در جامعه مبدل شده است> آقابزرگ فرمودند .>...<

التماسهای من و تو...(بدون شرح!!)

iranianclub — Tue, 13 Jan 2009 20:11:18 GMT

عشق بازی با خدا...

iranianclub — Mon, 05 Jan 2009 13:25:06 GMT

پایان خود درگیری...!

iranianclub — Sun, 23 Nov 2008 19:02:18 GMT

بالاخره بعد از ۲ ماه غیبت و دوری از دنیای مجازی وبلاگی امشب هوس کردم بنویسم اگر چه خیلی خسته ام آخه شما که نمی دونید تو این دو ماه غیبت هم خیلی گرفتار بودم هم نبودم ! اصلن چه می دونم خیلی قرو قاطی بودم از یه طرف درسهای سنگین دانشگاه و از طرفی دیگه ام کارم تو باشگاه برای سوژه یابی و خبرو کارهای متفرقه ی خودمو هزار تا دردسر دیگه که کمتر هم خروجیه اون روی آنتن رفت حالا به اینها مصیبته نمایشگاه مطبوعات رو هم اضافه کنید!

بالاخره نمایشگاهم تموم شد و غرفه ی کم بضاعت ما هم با تلاشهای بروبچه های باشگاه خبرنگاران و بویژه همکارانم در سرویس سیاسی باشگاه خبرنگاران به عنوان برترین پایگاه اطلاع رسانی شناخته شد.

شاید شیرینی روی سن رفتن و گرفتن تندیس برام خیلی شیرین بود خستگیای این دو ماهم رو کمی التیام بخشید.

این ده روز نمایشگاه با همه ی استرس ها و تنش هاش ُباهمه ی خستگی هاو روپاموندناش خاطره ی شیرینی بود خاطره ی درکنار هم بودن و تلاش کردن برای رسیدن به یک هدف ! تجربه ی تقلا کردن و به درودیوار زدن بچه های باشگاه برای اینکه بتونن با بودجه ی کمتر از ۱۰۰ هزار تومن در مقابل دکورای ۵۰ میلیونی غرفه ی خبرگزاری های دیگه رقابت کنند و جانمونن! در برابر خیلی از پشت چشم نازک کردن غرفه های دیگه صبر کردیم و فخر فروشیشون رو پذیرفتیم . به حرف همیشگیم رسیدم که این نیز بگذرد...

و گذشت و گذشت تا نمایشگاه تموم شد...

حالا خسته ام هم روح و هم جسمم یه جورایی تو این دو ماه دچار خوددرگیری مزمن بودم آخه کار کردن بدون خروجی مثه کار کردن بی مزده ! اما باکی نیست این نیز بگذرد و فردا از آن ماست !

بدون شرح!

iranianclub — Sat, 27 Sep 2008 19:48:18 GMT

تصویر آگهی نصب شده مقابل درب اصلی دانشگاه تهران؟!!

پی نوشت:

*محجور به کسی گفته می شود که در انجام امور شخصی خود ناتوان است.

** خانمهای گرامی علاقمند(!) بیخود تلاش نکنید اون دو شماره ی مخدوش شده ی جناب حاجی محمود را کشف کنید کافی است میل خودتون رو قرار بدید تا خودم بدم خدمتتون!!!

اندر احوالات جناب ابوفریدالدین حداد عادل و عالم سیاست

iranianclub — Wed, 10 Sep 2008 01:43:18 GMT

یکی از دوستان وبلاگی کامنت گذاشته بود که از حداد بنویسم دیدم پر بیراه هم نمیگه و تصمیم گرفتم از خاطرات خبریم شروع کنم..

یادم نمیره دوسال پیش رو ٬ وقتی که جناب حداد از خیابونی عبور می کرد اکیپ اسکورتش برق از چشم مردم می ربود و یا وقتی در حاشیه برنامه ای به سراغ حداد می رفتیم تا سوالی از او بپرسیم با سد ۲۰ نفره ی محافظین رو به رو میشدیم ...

روزگار غریبی است٬چند روز پیش آقای دکتر رو در بزرگداشت مرحوم طالقانی دیدم ولی خیلی نسبت به یکی دو سال قبل عوض شده بود دیگه از محافظان خبری نبود و فقط به یک محافظ اکتفا شده بود ٬ از صندلی رزرو شده ی ردیف اول هم خبری نبود!!

زاویه نشینی های حداد این روزها اونقد زیاد شده که او را در سکوت محض برده و تصویر رییس مجلس هفتم از ذهن عوام به دست فراموشی سپرده شده (البته نگارنده جناب حداد رو به خاطر ادیب بودنشون قائل به ارادت و علاقمندی میدانم ) و انگار نه انگار که اولین رییس غیر روحانی مجلس روزگاری برای خود برو بیایی داشته ٬و حالا حداد فقط وفقط وکیل مردم تهرانه !یاد حرفهای محمد هاشمی در برنامه ی تلویزیونی مثلث میوفتم که می گفت حداد یک ادیب وارسته بود تا یک سیاستمدار مدقق!

دکتر این روزها بیشتر به امور حوالیه خویش می رسد و کمتر در بین خبرنگاران حاضر میشه ٬ سعی میکنه کمتر دیده شه و بیشتر وقتش رو در فرهنگستان ادب میگذرونه تا صحن بی وفای مجلس!

بالا و پایین سیاست اونقدر پیچیده است که هیچکس فکرش رو هم نمیکنه روزی بدین سان ار عرش به فرش بیاد ...بی تفاوتیه حداد به محیطش به اونجا رسیده که او حتی از پر کردن فرم اطلاعات اقتصادی خانوار هم سرباز می زند و به راحتی می گوید: من نیازی به پول احمدی نژاد ندارم و این خوان رحمت همان به که از آن مردم پایین دست باشد!

حکایت ابوفریدالدین حداد عادل روایت سیاست است سیاستی که شاید خودش هم فکر نمی کرد دوستان جرگه اصولگرایی او را بدین سان در کسب قدرت و یا خدمت جا بگذارند (!)و به نون و نمکی که او در روز بعد از انتخابات مجلس هشتم به منتخبین اصولگرا داد پشت کنند .

و اینگونه شد کسی که روزهایی در اوج قدرت ونفوذ بین اصولگرایان و حتی مقبولیت بین اصلاح طلبان بود به ذیل محبوبیت رسید تا آنجا که کمتر خبرگزاری حتی نطق های پیش از دستور مرد اول مجلش هفتم را در مجلس هشتم پوشش خبری می دهد!

جملگی حرفهای من رو شاید بشه در این سخن زیبای مولایمان علی (ع) خلاصه کنم که قدرت همانند کفش وصله شده ای است که به هیچ کار نیاید و هیچ زیبایی و اطمینانی ندارد مگر برای اقامه ی حق!

ماهترین ماه سال

iranianclub — Sun, 07 Sep 2008 14:44:18 GMT

این روزها کمتر به روز می شوم

آخه نایی برام نیست که بنویسم

اصلن نمی دونم از چی بنویسم

نمی دونم از بی حسی و گرسنگی دم دمای افطار بنویسم

یا از شکم سیری بعد از افطار

ولی می دونم که هر چه هست زیباست میهمانی خدا

آخه هر چه از دوست رسد نیکوست !

ماهترین ماه سال رو با ۶ روز تاخیر بدلیل افت فشار و مشغله بسیار تبریک میگم