وحید حسینی

گاه نوشته های یک خبرنگار سیاسی

دوستان کم و بیش بنده رو مورد تفقد قرار داده و از غیاب این نگارنده حقیر در روزهای پایانی سال ۸۷ پرسیده بودند به همین خاطر لازم دیدم تا از روزهای تلخ پایان ۸۷ با شما بگویم روزهایی که اگر چه با آمدن خاتمی و چند اتفاق دیگر به سمت شیرین کامی من امیدوار به آینده میرفت اما به یکباره با از دست دادن یک دوست که از اقوام به نسبت نزدیکم هم به شمار می رفت کامم مثه زهر مار تلخ شد.

درست روز چهارشنبه سوری بود که شبیر که فقط ۲۳  سال داشت  پس از چهار سال تحمل درد و رنج بیماری سرطان مارا ترک گفت و به دیار باقی شتافت . خدایش بیامرزد و به خانواده اش صبر عطا فرماید.

همین روزها بود که سید محمد خاتمی هم قهوه قجری را سرکشید و از ما گسست و به کنج عزلت رفت البته من به تصمیمش احترام میذارم حالا دیگه با خیال راحت از کنار انتخابات ۸۷ میگذرم چون دیگه برام هیچ مهم نیست که کی میاد و میره. حالا فقط برام این مهم که ۸۸ رو پرتوان آغاز کنم با امید به اینکه درسم تموم شه و برم بیگاری وطن که همون سربازی باشه! با آرزوی روزهایی پر از عشق و سلا متی برای همه ی شما .

                                 

یا مقلب القلوب والبصار 

                         یا مدبر الیل و النهار

                                                یا محول الحول و الحوال

                                                                   حول حالنا الی احسن الحال 

!! نوشته شده توسط وحید حسینی | 23:17 | شنبه یکم فروردین 1388 •