وحید حسینی

گاه نوشته های یک خبرنگار سیاسی

تولدم مبارک...

!! نوشته شده توسط وحید حسینی | 22:5 | چهارشنبه سی ام اردیبهشت 1388 •

دوستان کم و بیش بنده رو مورد تفقد قرار داده و از غیاب این نگارنده حقیر در روزهای پایانی سال ۸۷ پرسیده بودند به همین خاطر لازم دیدم تا از روزهای تلخ پایان ۸۷ با شما بگویم روزهایی که اگر چه با آمدن خاتمی و چند اتفاق دیگر به سمت شیرین کامی من امیدوار به آینده میرفت اما به یکباره با از دست دادن یک دوست که از اقوام به نسبت نزدیکم هم به شمار می رفت کامم مثه زهر مار تلخ شد.

درست روز چهارشنبه سوری بود که شبیر که فقط ۲۳  سال داشت  پس از چهار سال تحمل درد و رنج بیماری سرطان مارا ترک گفت و به دیار باقی شتافت . خدایش بیامرزد و به خانواده اش صبر عطا فرماید.

همین روزها بود که سید محمد خاتمی هم قهوه قجری را سرکشید و از ما گسست و به کنج عزلت رفت البته من به تصمیمش احترام میذارم حالا دیگه با خیال راحت از کنار انتخابات ۸۷ میگذرم چون دیگه برام هیچ مهم نیست که کی میاد و میره. حالا فقط برام این مهم که ۸۸ رو پرتوان آغاز کنم با امید به اینکه درسم تموم شه و برم بیگاری وطن که همون سربازی باشه! با آرزوی روزهایی پر از عشق و سلا متی برای همه ی شما .

                                 

یا مقلب القلوب والبصار 

                         یا مدبر الیل و النهار

                                                یا محول الحول و الحوال

                                                                   حول حالنا الی احسن الحال 

!! نوشته شده توسط وحید حسینی | 23:17 | شنبه یکم فروردین 1388 •

!! نوشته شده توسط وحید حسینی | 22:7 | شنبه بیست و ششم بهمن 1387 •

 

ادامه مطلب

!! نوشته شده توسط وحید حسینی | 23:42 | سه شنبه بیست و چهارم دی 1387 •

!! نوشته شده توسط وحید حسینی | 16:55 | دوشنبه شانزدهم دی 1387 •

بالاخره بعد از ۲ ماه غیبت و دوری از دنیای مجازی وبلاگی امشب هوس کردم بنویسم اگر چه خیلی خسته ام آخه شما که نمی دونید تو این دو ماه غیبت هم خیلی گرفتار بودم هم نبودم ! اصلن چه می دونم خیلی قرو قاطی بودم از یه طرف درسهای سنگین دانشگاه و از طرفی دیگه ام کارم تو باشگاه برای سوژه یابی و خبرو کارهای متفرقه ی خودمو  هزار تا دردسر دیگه که کمتر هم خروجیه اون روی آنتن رفت حالا به اینها مصیبته نمایشگاه مطبوعات رو هم اضافه کنید!

بالاخره نمایشگاهم تموم شد و غرفه ی کم بضاعت ما هم با تلاشهای بروبچه های باشگاه خبرنگاران و بویژه همکارانم در سرویس سیاسی باشگاه خبرنگاران به عنوان برترین پایگاه اطلاع رسانی شناخته شد.

شاید شیرینی روی سن رفتن و گرفتن تندیس برام خیلی شیرین بود خستگیای این دو ماهم رو کمی التیام بخشید.

      

این ده روز نمایشگاه با همه ی استرس ها و تنش هاش ُباهمه ی خستگی هاو روپاموندناش خاطره ی شیرینی بود خاطره ی درکنار هم بودن و تلاش کردن برای رسیدن به یک هدف ! تجربه ی تقلا کردن و به درودیوار زدن بچه های باشگاه  برای اینکه بتونن با بودجه ی کمتر از ۱۰۰ هزار تومن در مقابل دکورای ۵۰ میلیونی غرفه ی خبرگزاری های دیگه رقابت کنند و جانمونن! در برابر خیلی از پشت چشم نازک کردن غرفه های دیگه صبر کردیم و فخر فروشیشون رو پذیرفتیم . به حرف همیشگیم رسیدم که این نیز بگذرد...

      

و گذشت و گذشت تا نمایشگاه تموم شد...

      

حالا خسته ام هم روح و هم جسمم یه جورایی تو این دو ماه دچار خوددرگیری مزمن بودم  آخه کار کردن بدون خروجی مثه کار کردن بی مزده ! اما باکی نیست این نیز بگذرد و فردا از آن ماست ! 

!! نوشته شده توسط وحید حسینی | 22:33 | یکشنبه سوم آذر 1387 •